Leren en studeren

De Stichting Dyslexie Nederland bracht een nieuwe versie uit van haar dyslexiebrochure. Deze brochure werd volledig herzien en aangevuld en vervangt de brochure uit 2004. Deze herziening drong zich op omdat het wetenschappelijk onderzoek nieuwe inzichten heeft opgeleverd die implicaties hebben voor de definiëring van dyslexie, de verschillende diagnosen en de behandeling. Ook het feit dat in Nederland de behandeling van dyslexie vanaf 1 januari 2009 onder bepaalde voorwaarden zal vergoed worden, is daar allerminst vreemd aan.

In een eerste deel neemt de Stichting een standpunt in betreffende de definitie van dyslexie. Ze houdt het bij een beschrijvende definitie, omdat de oorzaken van dyslexie nog lang niet bekend zijn. De definitie luidt als volgt:

Dyslexie is een stoornis die gekenmerkt wordt door een hardnekkig probleem met het aanleren en/of vlot toepassen van het lezen en/of het spellen op woordniveau.

In het tweede deel worden de drie vormen van diagnose die de Stichting gebruikt nogmaals toegelicht. Het gaat hier over:

• de onderkennende diagnose
• de verklarende diagnose
• de indicerende diagnose

Het derde deel bespreekt de behandeling van dyslexie. Hierin wordt benadrukt dat de directe instructie nog altijd de voorkeur verdient bij de behandeling van dyslexie. De Stichting neemt hierbij geen standpunten in voor of tegen bepaalde methodes. Ze beschrijft daarentegen wel aan welke voorwaarden een effectieve behandeling moet voldoen.

Het laatste deel gaat dieper in op het onderzoeksverslag en doet een voorstel van dyslexieverklaring.