2007.05.12

Gemotiveerd verslag: slagkracht vergroten of etikettenstrijd?

VraagtekenIn de laatste conceptnota van de minister van onderwijs is het duidelijk: het gemotiveerde verslag doet zijn intrede in het basisonderwijs. Het wordt een noodzakelijke voorwaarde om kinderen te kunnen inschalen in zorgniveau II. Op zich is dat niet zo erg: het dwingt de scholen na te denken over de zorg die het voor het kind in kwestie heeft gegeven. En het zorgniveau in de meeste Vlaamse scholen ligt al hoog, heel hoog. Dit neemt niet weg dat ik voorstander ben van een soort standaard waaraan dit gemotiveerde verslag moet voldoen. Het is dus geen ATTEST leer-, ontwikkelings- of gedragsproblemen. De term ATTEST geeft immers valselijk de indruk dat één en ander afdwingbaar zou zijn, en dat is voroalsnog niet wettelijk geregeld!

Een gemotiveerd verslag moet aanleiding geven tot ZORG OP MAAT. Het toepassen van standaardmaatregelen voor alle kinderen met problemen mag hier dus GEEN kans krijgen, noch in het basis-, noch in het secundair onderwijs. Een ATTEST vraagt immers om een bepaald etiket, en dat kan zeker in de basisschool bij jongere leerlingen NIET gegeven worden. Om het "geleerd" te zeggen: de differentiaaldiagnose bij jonge kinderen is vaak heel moeilijk.

Het gemotiveerde verslag moet dus een beschrijving zijn van de taakgerichte of handelingsgerichte aanpak die de school heeft toegepast voor een individuele leerling. Het moet aangeven welke maatregelen wel impact hadden en welke niet. Het moet ook aangeven waarom de genomen maatregelen op zorgniveau I, gelukt of niet, uiteindelijk niet toereikend waren voor dat specifieke kind.

Deze maatregelen blijven niet alleen beperkt tot de louter cognitieve, leer-maatregelen. Elke leer- en ontwikkelingsstoornis heeft ook een sociale en emotionele împact. Begrippen als zelfvertrouwen, integratie, zelfstandigheid, ... zijn hier zeker niet vreemd.

Daarom denk ik dat een gemotiveerd verslag er in de toekomst als volgt moet uit zien:

  • Wat is de cognitieve impact van het probleem?
  • Wat is de sociale impact van het probleem?
  • Wat is de emotionele impact van het probleem?
  • Wat zijn de genomen maatregelen op cognitief vlak?
  • Wat zijn de genomen maatregelen op sociaal vlak?
  • Wat zijn de genomen maatregelen op emotioneel vlak?
  • Welke maatregelen hebben geholpen en waarom?
  • Welke maatregelen hebben niet geholpen en waarom?
  • Waarom zijn de maatregelen niet toereikend?
  • Wat heeft het kind in zorgniveau II op de verschillende vlakken nodig?

Belangrijk hierbij is dat de context van het kind niet vergeten wordt. Een leer- of ontwikkelingsprobleem is immers altijd ook een gezinsprobleem. Ook de draagkracht van het gezin - kun je op hen beroep doen voor extra ondersteuning of niet? - zal meebepalen of je een kind kan handhaven in zorgniveau I of niet.

En de etiketten? Die kunnen inderdaad rust brengen bij ouders en leerkrachten... Zolang ze geen doel op zich zijn, is alles ok.

13:28 Gepost door Lieven Coppens | Permalink | Tags: gemotiveerd verslag, leerproblemen | |

De commentaren zijn gesloten.